Mandatory birthday selfie. What.

Ang birthday na to ang pinakamemorable sa lahat ng birthday na dumaan sa buhay ko kasi sobrang dami ng feels na dinaig pa ang TFIOS. Yung tipong nasa byahe ako kanina tapos next thing I know, bigla na lang akong umiiyak. How adik is that? Hahaha. Tapos pag-uwi ko sa bahay, umiiyak pa rin ako sa nanay ko then naghahanap na ko ng Happy Pao, yung baboy. Tingin ko kasi, pag bumili ko nun, magiging masaya na ko pero di naman ako nabilhan.

Ewan ko kung anong magic ang dala ng araw na to na pakiramdam ko ang dami lang pinarealize. Siguro ito na yung gift sakin ni God para mas maging matatag pa ko sa mga susunod na araw.

Maraming salamat sa lahat ng mga nakaalala. Mahal ko kayo pati ni God. :) 21 na ang seksi at maganda. Hahaha.

#21st #birthday #selfie

Mandatory birthday selfie. What.

Ang birthday na to ang pinakamemorable sa lahat ng birthday na dumaan sa buhay ko kasi sobrang dami ng feels na dinaig pa ang TFIOS. Yung tipong nasa byahe ako kanina tapos next thing I know, bigla na lang akong umiiyak. How adik is that? Hahaha. Tapos pag-uwi ko sa bahay, umiiyak pa rin ako sa nanay ko then naghahanap na ko ng Happy Pao, yung baboy. Tingin ko kasi, pag bumili ko nun, magiging masaya na ko pero di naman ako nabilhan.

Ewan ko kung anong magic ang dala ng araw na to na pakiramdam ko ang dami lang pinarealize. Siguro ito na yung gift sakin ni God para mas maging matatag pa ko sa mga susunod na araw.

Maraming salamat sa lahat ng mga nakaalala. Mahal ko kayo pati ni God. :) 21 na ang seksi at maganda. Hahaha.

#21st #birthday #selfie


posted 2 days ago with 1 note
reblog

Hi, guys. Guys, Hi.

Live na live akong nasa office habang tinatype ko tong post na to. Wala pa rin kasi kong ginagawa. Sabi nila ayusin ko raw yung website, di naman binibigay yung layout. Tapos wala rin yung boss ko so hayahay ang buhay.

Ilang days na lang, tatanda na ulit ako. I’m turning 21 beybe! Debut ko na. As of now, ang talagang nakaset ko lang na plano ay maliit na handaan with officemates. Actually, ayoko talaga maghanda kaya lang it turned out na ito na yung huling buwan ko sa opisina kaya naging mandatory talaga ang paghahanda ko. Bale birthday/despedida na ang mangyayari.

Dahil malapit na ko mag-21 at feeling lalaki ako kaya palagay ko ito talaga ang tunay na debut, gusto ko sana makasama lahat ng naging parte kung sino ko ngayon:

Yung Youth For Christ o YFC na nagpakilala at nagpalalim ng faith ko kay God.

Yung family ko na sumoporta sa lahat ng gusto kong gawin.

Yung high school friends ko na nakakaalam kung bakit ako ganito ngayon.

Yung college friends ko na nagturo sakin para maging practical sa buhay.

Yung tumblr friends ko na nagdulot ng saya sa boring kong buhay. Special mention ang SAMAKADA, TTH, PPKT at Kamoteng Bahay Troopers.

Yung 9th Floor Up! Barkadahan na nabuo sa SSS nung nag-OJT ko.

Yung boardmates ko na pinakita sakin na babae pala ko and I should act one.

Hindi ko alam paano ko hahatiin ang sarili ko kasi (1) Ang dami (2) Ang gastos (3) Walang time. Sana lang dumating yung time na pwede ko ulit sila makasama kasi miss ko na sila. Bukod dun, gusto ko rin sila pasalamatan sa mga naiambag nila sa buhay ko. Masaya o malungkot. Maganda o panget. At iba pa.

Bale pre-birthday echos ko to. Sana lang may makasama ko sa mga yan. Best birthday gift ever pag nagkataon. See you soonest friends! :)

(Source: jaiofhearts)


posted 1 week ago with
reblog

(Source: buhaybabae)


posted 1 month ago with 2,522 notes
reblog
originally countingsouls

dumadalandan:

akarnigo:

tastefullyoffensive:

'Guardians of the Galaxy' Facts and Trivia [callmeforge]

Previously: 'Guardians of the Galaxy' vs. 'The LEGO Movie'

oh my god!!

adam sandler and david tennant for rocket!!

and jensen ackles for peter quill/starlord!! ph my god imagine thatttt!!!!

But that image from the Collector’s collection is Adam Warlock’s cocoon.


Kung kailan ka sinisipag gumawa ng mga gawain, doon ka walang magamit. Tapos pag petiks mode ka, lahat ng pwede mong magamit, nakakalat lang sa tabi.

Siguro ganun nga talaga yun no. Marerealize mo lang ang worth ng isang bagay o tao pag wala na siya. Yung akala mong wala siyang silbi sayo pero siya pa pala ang sasagip sayo kapag nawawala ka na. Kaya, wag mo i-take for granted ang lahat ng darating sayo. Bagay man yan o tao.

(Source: jaiofhearts)


posted 1 month ago with 8 notes
reblog
Blogging in itself is not passive. It takes a lot of constant work, writing and relationship building in order to create a successful blog.

(Source: jaiofhearts)


posted 1 month ago with 2 notes
reblog
Anak: Tay, may uulamin na po ba tayo?
Tatay: Oo anak, ito at hawak ko na
#photography #brgyithan #minifishport #mangingisda #rizal #moments #travel

Anak: Tay, may uulamin na po ba tayo?
Tatay: Oo anak, ito at hawak ko na
#photography #brgyithan #minifishport #mangingisda #rizal #moments #travel


posted 1 month ago with 2 notes
reblog

Talk about uhm. Blessings. :)

Sino ba namang mag-aakala na sa tatlong beses na pagkakareject ko sa company na yun, dun din pala ang punta ko ngayong di na ko masaya sa trabaho ko?

Noong college pa lang ako, actually, nung graduating ako, kabi-kabilang exam sa private company ang dumaan sa buhay ko. Hindi ko nga alam bakit ang target nila ay fresh graduate. Kung tutuusin, mas okay yung may mga experience na. Later ko na lang napagtanto na kapag fresh graduate ka, syempre, fresh pa yung mga napag-aralan mo at madali na lang sumunod.

Isa siguro sa mga pinangarap ko talagang company noon ang IBM. Kaya nung nagpaexam sila sa school, tinaga ko sa bato na ipapasa ko yung exam nila. Kaya lang, may mga bagay na nangyari nung panahon na yun kaya hindi ko naipasa yung exam.

Hindi pa rin ako tumigil nun. Nung nagkaroon ng job fair sa school at kasama na naman ang company na yun sa mga nagpajob fair, wala kong takot na naghand-in ng resume at sumabak ulit sa exam nila. This time, naipasa ko yung exam at ready for interview na. Pero di ko pinasa yung interview. Bakit? Customer Service Representative yung position. Hindi sa minamaliit ko yung mga tao sa industriya na to. Actually, hanga nga ko sa kanila kasi wala silang sawa na sagutin ang queries ng mga customers. Sadyang alam ko kasing di ko talaga kaya yung ganitong trabaho.

Pumangatlong beses pa. Customer Service Representative na naman ang offer. Ayoko na talaga. Hanggang sa napunta na ko sa pinagtatrabahuhan ko ngayon.

10 months. Ganyan katagal na kong pumapasok sa pinagtatrabahuhan ko ngayon. Nung una, syempre, lagi namang masaya parang sa love. Pero nung nagtagal, nakakasawa na, di na masaya. Nagkakaroon ka na ng dahilan para umayaw. Nabubuo na yung mga rason sa utak mo para kumawala. Sinabi ko lahat ng dahilan sa bestfriend ko. At tignan mo nga naman, nakaramdam ang Bathala ng mga Himala. Gumawa ng isang Himala!

Bukod sa pangarap kong makapagtrabaho sa IBM, isa pang dahilan kung bakit gusto ko talaga magsumiksik dun ay dahil sa bestfriend ko. Nung college kasi, isa siya sa mga pumasa ng exam at hanggang sa ngayon, dun siya nagtatrabaho. Nagsakto-sakto lang talaga ang pagkakataon. Nung nasabi kong di na ko masaya sa trabaho ko at naghahanap ako ng malilipatan, nasabi niyang opening sa kanila. Kaya kahit tatlong beses na nila ko nireject dati, sige pa rin ako.

BInigay nya yung resume ko sa manager niya. Mga ilang araw, natawagan na ko para sa interview. Naging smooth ang interview. No pressure. Chill lang. Medyo dinugo lang ang lola kasi pure English. Bawal magtagalog. At pagkatapos nun, naramdaman ko na, it’s my time to shine.

9 days have passed after the interview, pumirma na ko para sa job offer at sa October na ang start ko. Bakit ang tagal? Kasi tatapusin ko na lang yung kontrata ko na hanggang September.

Bale sa pangyayari na to sa buhay ko, bukod sa pagiging sobrang saya ko lang, tinuro nito sakin na wag sumuko kahit ilang beses kang nareject. Isipin mo na lang, may mga timing ang mga bagay at yun ang God’s Perfect Time.

(Source: jaiofhearts)


posted 2 months ago with 1 note
reblog

Real Love Waits.

May crush ako. DATI. Bale officemate ko siya. Medyo matagal na kaming magkasama pero hindi kami agad nagkausap kasi ewan ko? Siguro masyado lang ako nagfocus sa ex ko na nasa office din at the same time, di rin naman kami madalas magkita kasi madalas siyang nakatravel so it means, lagi rin siyang wala sa office. Tuwing Monday ko nga lang yun nakikita kasi may flag ceremony at required umattend.

Sa pagkakatanda ko, nagsimula kaming maging close kasi natutulungan ko siya sa mga bagay-bagay regarding sa tamang pagprocess ng papel. Bale kasama rin kasi sa trabaho ko yung paperworks so natutulungan ko siya. Isa rin sa naitulong ko sa kanya yung pagfollow up kung may kaperahan na siya. Mga ganung bagay ba. Tapos, di ko na namalayan, lumalabas na kami para kumain tuwing nasa office siya. Tuwing breakfast yun tsaka merienda tapos libre nya. Ang rich kid lang.

Time passes by, habang naging ganito yung set-up namin, nakita ko yung goodness sa pagkatao nya. Pamysterious effect kasi siya e. Wala rin siyang madalas makausap kundi ako lang. Ewan ko ba dun. Nauna pa siya sakin mapasok dun pero ako pa yung mas maraming kaibigan. Talagamg Miss Congeniality lang talaga ang peg ko.

Dumating na yung araw na nagsisimula na kong mahulog sa kanya kasi epal siya. Okay na okay kami. Akala nga ng mga kaibigan ko, magiging steady na kami e. Pero may mga bagay talaga na maling akala.

Isang araw, napag-alaman ko na may gusto siyang iba. Officemate din namin at yung taong yun ay yung ayaw ko pa. At sa mga oras na yun, imbis na malungkot ako, ang nasabi ko na lang ay Jusko Lord, bakit siya pa? With matching hagalpak on the side. Swear. No sarcasm.

Dahil sa nangyari na yun, natutunan ko na Love is Blind. Joke. Real Love Waits. Though ang ganda ng relasyon na meron kayo, kung nasa friendzone/user-friendlyzone ka at di ka nya type, wag ka na umasa. Gumising ka sa katotohanan.

(Source: jaiofhearts)


Yow. :)

Medyo matagal ko na rin pala tong hindi nabibisita tong Tumblr ko. Paano, busy na kasi ko. Hindi dahil sa trabaho kundi sa loombands. Yeah, you read it right. Loombands.

Nung una kasi, binili ko lang yung loombands set ko kasi nacurious ako kung bakit ito uso at maraming naaadik. Bale nung umpisa, chill chill lang. Sunod sa instruction sa tutorial then that’s it pansit. Bale hindi ko na napansin na pagkauwi ko galing trabaho, gabi-gabi na ko gumagawa ng loombands. Ang sarap kasi sa feels na makatapos ng isang bracelet tapos sarili mo pang gawa. Dun ko narealize na A for effort talaga ang loombands. At kung sino man ang gagawan mo, for sure sobrang maaappreciate kasi oras at effort  ang ginugol mo. :)

Pero hindi talaga tungkol sa looombands ang gustong ipunto ng post na to. Nabanggit ko lang kasi nagbebenta ako. 30 pesos lang. Pili lang kayo ng design at kulay tapos ako ng bahala gumawa. #BoomSegway #BoomPromote

De, seryoso na. For the past few months, maraming mga bagay ang nangyari. Nandyan yung stress sa bahay, sa trabaho, pagkamiss mo sa mga kaibigan mong hindi mo pa nakikita ulit after a long long time, pagkasawi sa lovelife at kung anu-ano pang pwedeng ikapeste sa buhay mo. Pero sa kabila ng lahat ng mga yan, isang bagay lang ang nagpabalik ng lahat ng mga ngiti ko at yun ang Youth For Christ o YFC.

Sa summer na dumaan, siguro yung iba satin, nagbakasyon sa mga magagandang lugar, nagswimming, gumala at kung anu-ano pa na pwede mong gawin para lang hindi ka mabored sa summer. Pero ako, despite na nagtatrabaho na ko, I chose to spend my summer with different YFC activities. Kabi-kabilang activities na hindi lang naging dahilan para magfire pa ang service ko pero naging dahilan para mas kilalanin ko pa Siya at the same time, lumalim ang relationship na meron kami.

Masaya ko kasi naging parte ko ng YFC ICon na ginanap sa Palawan. Though naging dahilan to ng 4 days kong absent sa office dahil wala naman akong karapatang mag-leave, sulit na sulit kasi hindi lang ako nakapag-enjoy dun dahil sa mga lugar na pinuntahan namin pero at the same time, nakakilala ako ng bagong kaibigan na taga-Malaysia. Ang lupit lang diba? Pang-international na ang lola. :D

Pagkabalik naman sa Manila, never ending preparations para sa paparating na Youth Camp. Who would have thought na mabibiyayaan ang chapter namin ng 67 participants? Ang lupit talaga ni Lord nu? Gusto Nya makapagevangelize kami ng 67 souls through Youth Camp.

After a week, ako naman ang pumasok ulit sa Camp. Talaga nga namang #BestDiscoveryCampEver. Ang hirap kasi magkwento ng bongga tungkol dito e. Basta, ang saya. Every aspect ng buhay mo, talaga namang madidiscover mo. :)

Wala pa rin talagang tigil ang pagbuhos ng goodness ni Lord kasi dumating naman ang Provincial Youth Conference. Ang tindi lang kasi kami yung halos over-all champion sa mga event. Hakot awards e. Talagang napakanta kami sa Clarity at natouch sa music video ng Unconditionally. :)

Huling hirit sa tag-init ang Lord’s Day. Bukod sa swimming, overflowing pa rin yung blessings ni Lord para sa Cluster namin. Ang dami namin e. Pag lumusong siguro kaming lahat sa swimming pool, panigurado tayuan kami. HAHAHAHA.

Ayun. medyo late na late talaga tong post ko para sa Summer ko pero ang presence ni Lord sa buhay ko? Never naging late. Always present. :)

God bless us all friends. :D

(Source: jaiofhearts)


1 of 427 »