Blessed ♥
Jai. Hilig kong gumala at magkwento. Mababaw lang ang kaligayahan at parang walang bukas kung tumawa.
PS: Kinaganda ko pala ang pagsusuot ng braces at salamin.

Visitor Counter Since:
04-04-2013


Anak: Tay, may uulamin na po ba tayo?
Tatay: Oo anak, ito at hawak ko na
#photography #brgyithan #minifishport #mangingisda #rizal #moments #travel

Anak: Tay, may uulamin na po ba tayo?
Tatay: Oo anak, ito at hawak ko na
#photography #brgyithan #minifishport #mangingisda #rizal #moments #travel

Monday, July 21, 2014

Talk about uhm. Blessings. :)

Sino ba namang mag-aakala na sa tatlong beses na pagkakareject ko sa company na yun, dun din pala ang punta ko ngayong di na ko masaya sa trabaho ko?

Noong college pa lang ako, actually, nung graduating ako, kabi-kabilang exam sa private company ang dumaan sa buhay ko. Hindi ko nga alam bakit ang target nila ay fresh graduate. Kung tutuusin, mas okay yung may mga experience na. Later ko na lang napagtanto na kapag fresh graduate ka, syempre, fresh pa yung mga napag-aralan mo at madali na lang sumunod.

Isa siguro sa mga pinangarap ko talagang company noon ang IBM. Kaya nung nagpaexam sila sa school, tinaga ko sa bato na ipapasa ko yung exam nila. Kaya lang, may mga bagay na nangyari nung panahon na yun kaya hindi ko naipasa yung exam.

Hindi pa rin ako tumigil nun. Nung nagkaroon ng job fair sa school at kasama na naman ang company na yun sa mga nagpajob fair, wala kong takot na naghand-in ng resume at sumabak ulit sa exam nila. This time, naipasa ko yung exam at ready for interview na. Pero di ko pinasa yung interview. Bakit? Customer Service Representative yung position. Hindi sa minamaliit ko yung mga tao sa industriya na to. Actually, hanga nga ko sa kanila kasi wala silang sawa na sagutin ang queries ng mga customers. Sadyang alam ko kasing di ko talaga kaya yung ganitong trabaho.

Pumangatlong beses pa. Customer Service Representative na naman ang offer. Ayoko na talaga. Hanggang sa napunta na ko sa pinagtatrabahuhan ko ngayon.

10 months. Ganyan katagal na kong pumapasok sa pinagtatrabahuhan ko ngayon. Nung una, syempre, lagi namang masaya parang sa love. Pero nung nagtagal, nakakasawa na, di na masaya. Nagkakaroon ka na ng dahilan para umayaw. Nabubuo na yung mga rason sa utak mo para kumawala. Sinabi ko lahat ng dahilan sa bestfriend ko. At tignan mo nga naman, nakaramdam ang Bathala ng mga Himala. Gumawa ng isang Himala!

Bukod sa pangarap kong makapagtrabaho sa IBM, isa pang dahilan kung bakit gusto ko talaga magsumiksik dun ay dahil sa bestfriend ko. Nung college kasi, isa siya sa mga pumasa ng exam at hanggang sa ngayon, dun siya nagtatrabaho. Nagsakto-sakto lang talaga ang pagkakataon. Nung nasabi kong di na ko masaya sa trabaho ko at naghahanap ako ng malilipatan, nasabi niyang opening sa kanila. Kaya kahit tatlong beses na nila ko nireject dati, sige pa rin ako.

BInigay nya yung resume ko sa manager niya. Mga ilang araw, natawagan na ko para sa interview. Naging smooth ang interview. No pressure. Chill lang. Medyo dinugo lang ang lola kasi pure English. Bawal magtagalog. At pagkatapos nun, naramdaman ko na, it’s my time to shine.

9 days have passed after the interview, pumirma na ko para sa job offer at sa October na ang start ko. Bakit ang tagal? Kasi tatapusin ko na lang yung kontrata ko na hanggang September.

Bale sa pangyayari na to sa buhay ko, bukod sa pagiging sobrang saya ko lang, tinuro nito sakin na wag sumuko kahit ilang beses kang nareject. Isipin mo na lang, may mga timing ang mga bagay at yun ang God’s Perfect Time.

Sunday, July 13, 2014

Real Love Waits.

May crush ako. DATI. Bale officemate ko siya. Medyo matagal na kaming magkasama pero hindi kami agad nagkausap kasi ewan ko? Siguro masyado lang ako nagfocus sa ex ko na nasa office din at the same time, di rin naman kami madalas magkita kasi madalas siyang nakatravel so it means, lagi rin siyang wala sa office. Tuwing Monday ko nga lang yun nakikita kasi may flag ceremony at required umattend.

Sa pagkakatanda ko, nagsimula kaming maging close kasi natutulungan ko siya sa mga bagay-bagay regarding sa tamang pagprocess ng papel. Bale kasama rin kasi sa trabaho ko yung paperworks so natutulungan ko siya. Isa rin sa naitulong ko sa kanya yung pagfollow up kung may kaperahan na siya. Mga ganung bagay ba. Tapos, di ko na namalayan, lumalabas na kami para kumain tuwing nasa office siya. Tuwing breakfast yun tsaka merienda tapos libre nya. Ang rich kid lang.

Time passes by, habang naging ganito yung set-up namin, nakita ko yung goodness sa pagkatao nya. Pamysterious effect kasi siya e. Wala rin siyang madalas makausap kundi ako lang. Ewan ko ba dun. Nauna pa siya sakin mapasok dun pero ako pa yung mas maraming kaibigan. Talagamg Miss Congeniality lang talaga ang peg ko.

Dumating na yung araw na nagsisimula na kong mahulog sa kanya kasi epal siya. Okay na okay kami. Akala nga ng mga kaibigan ko, magiging steady na kami e. Pero may mga bagay talaga na maling akala.

Isang araw, napag-alaman ko na may gusto siyang iba. Officemate din namin at yung taong yun ay yung ayaw ko pa. At sa mga oras na yun, imbis na malungkot ako, ang nasabi ko na lang ay Jusko Lord, bakit siya pa? With matching hagalpak on the side. Swear. No sarcasm.

Dahil sa nangyari na yun, natutunan ko na Love is Blind. Joke. Real Love Waits. Though ang ganda ng relasyon na meron kayo, kung nasa friendzone/user-friendlyzone ka at di ka nya type, wag ka na umasa. Gumising ka sa katotohanan.

Saturday, June 28, 2014

Yow. :)

Medyo matagal ko na rin pala tong hindi nabibisita tong Tumblr ko. Paano, busy na kasi ko. Hindi dahil sa trabaho kundi sa loombands. Yeah, you read it right. Loombands.

Nung una kasi, binili ko lang yung loombands set ko kasi nacurious ako kung bakit ito uso at maraming naaadik. Bale nung umpisa, chill chill lang. Sunod sa instruction sa tutorial then that’s it pansit. Bale hindi ko na napansin na pagkauwi ko galing trabaho, gabi-gabi na ko gumagawa ng loombands. Ang sarap kasi sa feels na makatapos ng isang bracelet tapos sarili mo pang gawa. Dun ko narealize na A for effort talaga ang loombands. At kung sino man ang gagawan mo, for sure sobrang maaappreciate kasi oras at effort  ang ginugol mo. :)

Pero hindi talaga tungkol sa looombands ang gustong ipunto ng post na to. Nabanggit ko lang kasi nagbebenta ako. 30 pesos lang. Pili lang kayo ng design at kulay tapos ako ng bahala gumawa. #BoomSegway #BoomPromote

De, seryoso na. For the past few months, maraming mga bagay ang nangyari. Nandyan yung stress sa bahay, sa trabaho, pagkamiss mo sa mga kaibigan mong hindi mo pa nakikita ulit after a long long time, pagkasawi sa lovelife at kung anu-ano pang pwedeng ikapeste sa buhay mo. Pero sa kabila ng lahat ng mga yan, isang bagay lang ang nagpabalik ng lahat ng mga ngiti ko at yun ang Youth For Christ o YFC.

Sa summer na dumaan, siguro yung iba satin, nagbakasyon sa mga magagandang lugar, nagswimming, gumala at kung anu-ano pa na pwede mong gawin para lang hindi ka mabored sa summer. Pero ako, despite na nagtatrabaho na ko, I chose to spend my summer with different YFC activities. Kabi-kabilang activities na hindi lang naging dahilan para magfire pa ang service ko pero naging dahilan para mas kilalanin ko pa Siya at the same time, lumalim ang relationship na meron kami.

Masaya ko kasi naging parte ko ng YFC ICon na ginanap sa Palawan. Though naging dahilan to ng 4 days kong absent sa office dahil wala naman akong karapatang mag-leave, sulit na sulit kasi hindi lang ako nakapag-enjoy dun dahil sa mga lugar na pinuntahan namin pero at the same time, nakakilala ako ng bagong kaibigan na taga-Malaysia. Ang lupit lang diba? Pang-international na ang lola. :D

Pagkabalik naman sa Manila, never ending preparations para sa paparating na Youth Camp. Who would have thought na mabibiyayaan ang chapter namin ng 67 participants? Ang lupit talaga ni Lord nu? Gusto Nya makapagevangelize kami ng 67 souls through Youth Camp.

After a week, ako naman ang pumasok ulit sa Camp. Talaga nga namang #BestDiscoveryCampEver. Ang hirap kasi magkwento ng bongga tungkol dito e. Basta, ang saya. Every aspect ng buhay mo, talaga namang madidiscover mo. :)

Wala pa rin talagang tigil ang pagbuhos ng goodness ni Lord kasi dumating naman ang Provincial Youth Conference. Ang tindi lang kasi kami yung halos over-all champion sa mga event. Hakot awards e. Talagang napakanta kami sa Clarity at natouch sa music video ng Unconditionally. :)

Huling hirit sa tag-init ang Lord’s Day. Bukod sa swimming, overflowing pa rin yung blessings ni Lord para sa Cluster namin. Ang dami namin e. Pag lumusong siguro kaming lahat sa swimming pool, panigurado tayuan kami. HAHAHAHA.

Ayun. medyo late na late talaga tong post ko para sa Summer ko pero ang presence ni Lord sa buhay ko? Never naging late. Always present. :)

God bless us all friends. :D

Wednesday, June 11, 2014
Being part of this concert is such a priveledge. Imagine, you are given a chance to praise and worship our One True Lord with this sea of worshipers. Truly, a glimpse of heaven last night. #HillsongUnitedManila2014

Being part of this concert is such a priveledge. Imagine, you are given a chance to praise and worship our One True Lord with this sea of worshipers. Truly, a glimpse of heaven last night. #HillsongUnitedManila2014

Monday, June 9, 2014
One day, isang araw. Nawala ako sa table ko sa office. Nagpunta sa kung saan. Tapos, pagbalik ko, may bumagsak na pagkain galing sa langit. Nagpasalamat ako kasi busog na naman si tummy! :)

Pero seriously, ang thoughtful ng mga summer job ah. Nag-abala pa. Ang sweet lang po. Hihi. Wag na kayo babalik sa office ah. Chos. De, mamimiss ko kayo kahit ang ew pakinggan. Mag-ingat kayo ah. Mag-aral mabuti. Aral > Landi. Okay? See you soon! Labyu all :) #bfar4a #summerjob2014

One day, isang araw. Nawala ako sa table ko sa office. Nagpunta sa kung saan. Tapos, pagbalik ko, may bumagsak na pagkain galing sa langit. Nagpasalamat ako kasi busog na naman si tummy! :)

Pero seriously, ang thoughtful ng mga summer job ah. Nag-abala pa. Ang sweet lang po. Hihi. Wag na kayo babalik sa office ah. Chos. De, mamimiss ko kayo kahit ang ew pakinggan. Mag-ingat kayo ah. Mag-aral mabuti. Aral > Landi. Okay? See you soon! Labyu all :) #bfar4a #summerjob2014

Thursday, May 29, 2014

#ThrowbackThursday pero walang #ThrowbackFeelings

Nung pauwi ako kanina galing sa office, medyo nagmuni-muni ako. Nag-isip ng kung anu-ano hanggang sa napunta ko sa TSAMU2014. Bale dun sa meet-up na yun ko na lang ulit nakita yung isang tao. Aminado naman akong namiss ko siya kaya nga nung inaabot nya yung kamay ko para magshake hands, gusto ko paliparin yung palad ko sa mukha niya. Aanhin ko naman yung shake hands niya kung ang kailangan ko ay yung mahigpit na yakap? Pero at the end, niyakap niya rin ako.

Pagkatapos ng araw na yun, tinext ko siya para magpasalamat at sinabing namiss ko siya hanggang sa nagkaroon na kami ng conversation. Hindi ko na idedetalye kasi I don’t want to.

Sa pagmumuni-muni ko kanina, naalala ko yung flow of conversation namin recently hanggang sa napunta ko sa a long long time ago na lakad naming dalawa kung saan kami nagpakapababoy and stuff. Yung lakad na ang dami naming dapat pupuntahan pero napunta lang kami sa isa kasi inabot kami ng traffic. Yung ang vain lang namin/siya pareho. Yung first time kong manuod ng sine ng two in a row tapos uuwi ng madaling araw. Yung panahon na masaya talaga kami.

Nung naalala ko yung mga nangyari, I can’t help but to smile. Masaya kami e. At the same time, yung mga ganung pagkakataon ay priceless.

Dumating yung panahon na nawalan kami ng communication. Naging busy sa mga buhay-buhay. Siguro, sa mga panahong yun, nakalimot na pareho. Hindi namin alam kung ano yung nangyari sa isa’t-isa. Pero one thing is for sure, naging masaya ang bawat isa.

Hindi naging kami o kung ano man. Shineshare ko to kasi gusto ko lang malaman niya na tinetreasure ko siya at naging parte siya ng pagkatao ko. Basta, kung sino ako ngayon, kasama siya dun.

Medyo gusto ko sanang matuloy yung naudlot na Love Desserts namin. Papayag ka siya?

Anyway, kung sa mga panahong nababasa niya to, mag-ingat siya lagi and May the odds be ever in your favor. See you soon! :)

Tuesday, May 27, 2014

Health:
Drink plenty of water.
Eat breakfast like a king, lunch like a prince and dinner like a beggar.
Eat more foods that grow on trees and plants and eat less food that is manufactured in plants.
Live with the 3 E’s - Energy, Enthusiasm and Empathy
Play more games.
Read more books than you did in 2012.
Sit in silence for at least 10 minutes each day.
Sleep for 7 hours.
Take a 10-30 minutes walk daily. And while you walk, smile.
Personality:
Don’t compare your life to others. You have no idea what their journey is all about.
Don’t have negative thoughts or things you cannot control. Instead invest your energy in the positive present moment.
Don’t over do. Keep your limits.
Don’t take yourself so seriously. No one else does.
Don’t waste your precious energy on gossip.
Dream more while you are awake.
Envy is a waste of time. You already have all you need.
Forget issues of the past. Don’t remind your partner with his/her mistakes of the past. That will ruin your present happiness.
Life is too short to waste time hating anyone. Don’t hate others.
Make peace with your past so it won’t spoil the present.
No one is in charge of your happiness except you.
Realize that life is a school and you are here to learn. Problems are simply part of the curriculum that appear and fade away like algebra class but the lessons you learn will last a lifetime.
Smile and laugh more.
You don’t have to win every argument. Agree to disagree.
Society:
Call your family often.
Each day give something good to others.
Forgive everyone for everything.
Spend time with people over the age of 70 & under the age of 6.
Try to make at least three people smile each day.
What other people think of you is none of your business.
Your job won’t take care of you when you are sick. Your friends will. Stay in touch.
Life:
Do the right thing!
Get rid of anything that isn’t useful, beautiful or joyful.
However good or bad a situation is, it will change. 
No matter how you feel, get up, dress up and show up.
The best is yet to come.
Your Inner most is always happy. So, be happy.

Health:

  1. Drink plenty of water.
  2. Eat breakfast like a king, lunch like a prince and dinner like a beggar.
  3. Eat more foods that grow on trees and plants and eat less food that is manufactured in plants.
  4. Live with the 3 E’s - Energy, Enthusiasm and Empathy
  5. Play more games.
  6. Read more books than you did in 2012.
  7. Sit in silence for at least 10 minutes each day.
  8. Sleep for 7 hours.
  9. Take a 10-30 minutes walk daily. And while you walk, smile.


Personality:

  1. Don’t compare your life to others. You have no idea what their journey is all about.
  2. Don’t have negative thoughts or things you cannot control. Instead invest your energy in the positive present moment.
  3. Don’t over do. Keep your limits.
  4. Don’t take yourself so seriously. No one else does.
  5. Don’t waste your precious energy on gossip.
  6. Dream more while you are awake.
  7. Envy is a waste of time. You already have all you need.
  8. Forget issues of the past. Don’t remind your partner with his/her mistakes of the past. That will ruin your present happiness.
  9. Life is too short to waste time hating anyone. Don’t hate others.
  10. Make peace with your past so it won’t spoil the present.
  11. No one is in charge of your happiness except you.
  12. Realize that life is a school and you are here to learn. Problems are simply part of the curriculum that appear and fade away like algebra class but the lessons you learn will last a lifetime.
  13. Smile and laugh more.
  14. You don’t have to win every argument. Agree to disagree.


Society:

  1. Call your family often.
  2. Each day give something good to others.
  3. Forgive everyone for everything.
  4. Spend time with people over the age of 70 & under the age of 6.
  5. Try to make at least three people smile each day.
  6. What other people think of you is none of your business.
  7. Your job won’t take care of you when you are sick. Your friends will. Stay in touch.


Life:

  1. Do the right thing!
  2. Get rid of anything that isn’t useful, beautiful or joyful.
  3. However good or bad a situation is, it will change. 
  4. No matter how you feel, get up, dress up and show up.
  5. The best is yet to come.
  6. Your Inner most is always happy. So, be happy.

#BestDCEver

May 24, 2014. Sa totoo lang, sobrang excited ako para sa araw na to. Sobrang stressed kasi ko sa office to the point na ayoko na lang magtrabaho kasi hindi na talaga masaya. Wala ng thrill. Ang daming epal sa mundo. Basta, gusto ko na talaga mag-evaporate sa office. Kaya nung Friday pa lang, kahit hindi ko pa tapos lahat ng gawain ko, umalis ako kasi I can do that. Wala ngang impact sakin yung pagtawag ng boss ko para dun sa pinapagawa niya. Ang sabi ko lang, sa Monday ko na siya ibibigay. #LikeABoss.

5:30 AM, gising na ko para magplantsa, mag-impake at mag kung anu-ano pa. Sabi kasi nila 7:00 AM sharp yung registration. Eh nadala na ko sa sharp-sharp na yan kaya inagahan ko. Pagdating ko sa venue, yung mga service team nag-aalmusal pa lang. Ganda. Ako pinakauna sa lahat ng participant. May award ba ko para dito? HAHAHAHA.

Umaandar ang oras, unti-unti na nagdadatingan yung mga kapwa ko participant. Isn’t it amazing? Isn’t is surprising? Isn’t it? Tapos, nung nakumpleto na kami, edi nagsimula na ang #BestDCEver.

May 25, 2014. Umuwi ako ng bahay namin na may dalang ngiti sa mga labi at eyebags na pagkalakilaki pero sobrang worth it. Lahat ng kinababadtripan ko sa buhay, parang biglang nawala. As if tinangay siya ng hangin, ganun. Basta, ang masasabi ko lang talaga ay MASAYA. :)

Monday, May 26, 2014

Some insights after A E I O U.

Hindi ko na itatanong kung ano yung dahilan kung bakit nangyari yun. Una sa lahat, ayoko na rin malaman. Pangalawa, alam ko kasi na bawat isa samin masaya na. At pangatlo, gusto ko na lang ng restored or pwedeng renewed friendship kahit parang lisensya lang ang peg.

Alam ko na meron pa ring naguguluhan. Siguro nga may awkward moments pa. Pero hindi ba pwedeng isipin na lang natin na mas masaya kung lahat tayo magkakasama? Try natin bawiin yung mga panahong hindi tayo nagkasama kasi namiss lang natin yung isa’t-isa. Kasi ako, sa totoo lang, yun ang gusto kong mangyari.

Bale ayoko na magdrama cause di na ko ganun. I’m a changed person now. HAHAHAHA. What. De, dun sa naguguluhan pa, uupuan natin ng masinsinan yan. At dun sa isa pa, namiss kita taba!

Itatag ko kayo para maangas. :)

 
Next page